biarkan blog berbicara

" When in a relationship, it’s not about the labels or becoming official. It’s about getting to know someone well enough to develop genuine feelings for them. It’s about being understanding and forgiving when situations are at their worst. It’s about loving someone, not for what they have to offer but who they are. It’s never about blaming your significant other for not treating you like how you want to be treated, it’s about how hard they try to keep you around. "

26 October 2018

Terengganu: Aku Datang

Dah hujung bulan Oktober dah kita. Lepas dah berbulan-bulan aku pulun kerja kat DXC, mengadap shift yang tak menentu dengan workload yang kadang-kadang buat aku rasa nak tercabut kepala, akhirnya aku buat satu keputusan drastik dan dramatis.

Aku apply cuti panjang sikit. Luar biasa!

Bukan apa, kerja shift ni kalau tak pandai cari ruang, memang payah nak dapat spend masa dengan family. Cuti pun tak macam orang lain ade fix cuti! Jadi, kali ni aku decide nak balik kampung kat Terengganu. Tapi sebelum sampai ke 'Ganu Kita', aku singgah kejap rumah akak aku kat Kuantan. Ada misi penting kat sini... nak melepas rindu kat anak sedara kesayangan aku, Durr!

Bapak Pinjaman Pilihan Ramai

Hahaha, tengok budak kecik ni memang boleh hilang segala stress kerja. Nak sayang anak sendiri, entah bila la masanya. Calon pun entah ke mana, anak pun belum nampak bayang.

Kadang-kadang bila fikir balik, sedih jugak... umur dah makin 'senja', tapi still tak kahwin-kahwin lagi. Apa nak buat, belum sampai seru. Sementara nak tunggu turn sendiri, kita sayang la anak orang dulu buat pengubat rindu. Dah tua-tua ni, melayan anak sedara pun dah rasa macam praktis jadi bapak-bapak dah.

Of Donut and Beach

Si Durr ni macam biasa lah. Dah namanya pun memang duduk dekat dengan pantai, tiap-tiap hari dia nak ke pantai je. Layan ke tak layan, aku bawak jugak lah dia pergi ambil angin laut.

Lepas dah puas kena tiup angin pantai, kitorang singgah lepak kat SEDO. Sekarang ni kat Kuantan pun dah banyak gila kafe-kafe hipster. Santai jugak la tengok dia syok melayan makan donut, sementara aku pun melayan minum-minum sambil layan vibe petang.

Of course la mak dia ada sekali. Tak kuasa la aku nak melayan anak orang sorang-sorang, mau huru-hara jadinya kalau dia buat konsert menangis kat situ. Kahkah!

Berehat Sebentar Bersama KitKat

Dapat lepak macam ni pun dah cukup buat aku rasa recharged. Sekejap lagi aku nak teruskan perjalanan balik Terengganu pulak. Harap-harap cuti kali ni dapat la aku lupakan kejap pasal ticket, pasal shift, and pasal DXC.

Nak kena enjoy suasana kampung puas-puas sebelum balik ke realiti kat Cyberjaya nanti. Balik jaga lembu dulu!

Signing off from Kuantan.

P/s: Ada sesiapa nak volunteer jadi mak kepada anak-anak aku nanti tak? Borang masih dibuka. Eh!

No comments: