biarkan blog berbicara

" When in a relationship, it’s not about the labels or becoming official. It’s about getting to know someone well enough to develop genuine feelings for them. It’s about being understanding and forgiving when situations are at their worst. It’s about loving someone, not for what they have to offer but who they are. It’s never about blaming your significant other for not treating you like how you want to be treated, it’s about how hard they try to keep you around. "

19 September 2009

Hidup Ini Memang Palat

Huhu...

Hari ni aku menulis blog dengan rasa duka nestapa yang tak terhingga. Kalau ada anugerah "Manusia Paling Cibai Nasibnya" tahun 2010 ni, aku rasa aku lah pemenangnya. Aku tak tahu nak cakap macam mana, tapi tahap kecibaian apa yang jadi kat aku ni memang tak dapat digambarkan dengan kata-kata. Korang bayangkan je la sendiri betapa barainya hati kertas aku ni.

Tragedi 40 Sen & Abang Library

Seminggu sebelum UIA cuti Raya, hati aku bukan main berbunga lagi. Walaupun poket dah kering kontang sampai nampak dasar, aku dah siap bayang nak balik kampung, lepak tepi pantai masa orang tengah solat raya (jangan tiru eh!), baling mercun dalam tandas rumah orang, dengan buli anak buah sampai menggelupur.

Tapi tu lah... keindahan tu cuma sementara. Pagi tu, aku nampak buku library yang dah sebulan aku peram. Dengan penuh yakin (siap kenyit mata kat akak sebelah lagi tu), aku pergi nak pulangkan. "Adik, ada denda lewat RM12.40 ya," kata abang library tu dengan muka tak bersalah.

Zasss! Rasa macam kena panah petir. Dalam wallet usang aku ada RM12 je weh! Mana aku nak rembat lagi 40 sen? Terpaksalah aku tebal muka cari Acap semata-mata nak borrow 40 sen. Balik bilik, aku cerita kat roommate nak minta simpati, tapi diorang gelakkan aku sampai nak rak. Rasa nak sepak pun ada.

Chemistry & Teori 'Pijak Kepala'

Bala tak berhenti kat situ. Hari Jumaat tu, aku sepatutnya ada quiz chemistry awal pagi. Entah macam mana, aku boleh terbongkang tidur sampai azan Zohor berkumandang!

Aku meluru pergi bilik cikgu Chem aku, buat muka kucing mintak sedekah nak jawab balik quiz tu. Korang tahu dia jawab apa? "Ah awak ni... kalau saya bagi peluang, nanti awak pijak kepala saya pulak."

Aku macam... eh? Kenapa aku kena pijak kepala dia pulak lepas dia bagi peluang? Sepatutnya aku rasa nak pijak kepala dia sebab dia tak bagi jawab! Habis la markah chemistry aku. Nasib baik mid-sem haritu okay.

Nokia 1202 & Wit Yang Kontang

Puncak segala kegampangan ni ialah masa nak balik raya. Aku ingat dah tak ada problem, sekali aku tengok HP kesayangan aku skrin dia gelap gelita. Aku charge, dia hidup... tapi tulisan terbalik pulak! Lepas tu terus M.I.A tak boleh on.

Duit dah la kontang, terpaksa la aku pinjam RM100 kat Malik semata-mata nak beli Nokia 1202 yang paling basic tu. Ada sesiapa nak tolong bayarkan tak? Huhu.

Kenapa la malang sangat nasib aku 2-3 minggu ni? Hati kertas aku ni dah bukan setakat bleed, tapi dah hancur lumat kena gilis dengan lori.

Apa-apa pun... Selamat Hari Raya, Maaf Zahir Batin. Aku nak pergi sambung sedih jap.

KBAI!

1 comment:

Anonymous said...

best2..